1 ساعتی که گذشت  احساس کردم چشمام داره کور میشه از سوزش.... اندر بحر تفکر یه ذره شیرجه زدم ببینم چرا اینقدر میسوزه این چشمهام....

نهایتا به این نتیجه رسیدم که حتما صورتم عرق کرده یه ذره وارد چشمهام شده دارن میسوزن...

یه یه ساعت دیگه ای گذشت و دیدم ...نهههههههه......دیگه رسما چشمهام دارن بابا قوری میشن....انگار یه نفر هر 1 ثانیه 20 بار سیخ داغ میزنه تو چشمهام..... بعد دوباره کلی فکر کردم.... هر چی فسفر داشتم سوزوندم.... بعد یه چیزی عین لامپ تو ذهنم روشن شد گفت ....دینگ..... ای دل غافل.... تاریخ انقضای این ریمله رسیده لابد ...تو هم حواست نبوده حالا داره چشماتو کور میکنه.... خلاصه که مسرور از این کشف به خودم گفتم که در اولین فرصت تاریخشو نگاه کنم....

خلاصه چند ساعت دیگه هم گذشت و  همین جووووووووووور چشمهای من سوخت تا حدود ساعت 7 که در مسیر خونه بودیم ...بعد انگار تازه مغزم باز شده بود....خدایا ....این کوها که اینجا بودن کو....؟

ای بابا کو برج میلاد...؟ تا همین دیروز که اینجا بود؟

بعد تازه کششششششف کردم که ....ااااااااااااااااا.....چه قدر امروز هوا کثیفههههههههههههه.......

برج میلاد حتی از همت هم به زور دیده میشهههههههه...... بعد تازه پیش خودم میگم ....من دیدم دارم کور میشم .....بگوووووووووووووووو( بعد از 10 ساعت کشف شد بالاخره !!!!!!!!)

حالا جالبه که 20 دفعه ار جاهای مختلف از صبح تا اون موقع چشمم به برج افتاده بود که توی سیاهی فرو رفته و هیچی ارش معلوم نیست ولی 2 زاری همایونیم نیفتاده بود....

نتیجه انشا:

نتیجه میگیریم ادم که  ذهنش مشغوله رو شما رسما کور و کر و دارای اختلال حواس!!!!! فرض کن....